"دیزل ژنراتور" ریان پیشرو

صادق شیخی

فقرا بعد از دریافت پول به هیجان آمدند و من با دیدن هیجان آنها فكر كردم (( حالا چه كار باید بكنم؟)) با مسئولان شعبه بانكی كه در دانشگاه بود صحبت كردم. از مدیر بانك خواستم به اشخاص فقیری كه در دهكده با آنها صحبت كرده بودم وام بدهد. خیلی جا خورد. گفت : ((شما عقلتان را از دست داده اید. این غیر ممكن است چگونه می توانیم به فقرا وام بدهیم ؟آنها اعتباری ندارند.)) با اصرار و التماس به او گفتم :((دست كم امتحان كنیدو نتیجه اش را ببینید. اینكه رقم زیادی نیست.)) در جوابم گفت :((نه ، مقررات ما این اجازه را نمی دهد. این فقرا نمی توانند وثیقه بسپارند، و از این گذشته این رقم اندك ارزش وام دادن ندارد.)) بعد به من توصیه كرد كه با مقامات ارشد بانك در بنگلادش حرف بزنم.

به توصیه اش عمل كردم و به اشخاص بلند پایه بانك مراجعه نمودم. همه آنها به یك شكل جوابم را دادند. سرانجام پس از آنكه چندین روز دنبال این كار دویدم، حاضر شدم كه ضامن آنها بشوم.(( من این وام را تضمین می كنم. هر چه را كه لازم باشد امضاء می كنم. پول را از بانك می گیرم و آن را به اشخاصی كه می شناسم می دهم.))

این شروع كار من بود. آنها به من گوشزد كردند كه فقرایی كه وام می گیرند هرگز آن را پس نمی دهند. گفتم :(( امتحان می كنم.)) جالب اینجا بود كه آنها تا آخرین سنت وامشان را پسش دادند. من در حالی كه به شدت هیجان زده بودم ، به رئیس بانك مراجعه كردم.(( ببینید، آنها تمام بدهی شان را پرداخت كرده اند. مسئله ای وجود ندارد.)) در جوابم گفت:((نه، آنها شما را فریب داده اند. به زودی پول بیشتری مطالبه می كنند و آنها را پس نمی دهند.)) من به آنها پول بیشتری دادم، و باز هم بدهی شان را پرداخت كردند. وقتی موضوع را با رئیس بانك در میان گذاشتم، او گفت:(( ممكن است در یك دهكده بتوانید این كار را بكنید، اما اگر این كار را در دو دهكده انجام بدهید موفق نمی شوید.)) با عجله این كار را در دو روستا انجام بدهید موفق نمی شوید. با عجله این كار را در دو روستا انجام دادم. باز هم موثر واقع شد.

از این رو میان من و رئیس بانك و همكاران بلند پایه او نوعی مبارزه در گرفت. به من گفتند احتمال اگر شمار دهكده ها به پنج برسد، حرفشان درست از آب در می آید. من این كار را در پنج دهكده انجام دادم. باز هم مردم وام دریافتی را پس دادند. اما روسای بانك تسلیم نشدند. ده دهكده، پنجاه دهكده، و صد دهكده پیشنهاد كردند. این گونه ، رقابتی میان من و آنها در گرفت. من به نتایجی رسیدم كه آنها نمی توانستند انكارش كنند. با این حال به گونه ای آموزش دیده بودند كه فكر می كردند فقرا قابل اعتماد نیستند . خوشبختانه من این گونه تربیت نشده بودم، بنابراین آنچه را می دیدم باور میكردم. اما ذهن و چشمان مدیران بانك تحت تاثیر دانسته های قبلی شان كور بود.

سرانجام باخود گفتم چرا می خواهم آنها را متقائد سازم؟ من شخصا كاملا مطمئن هستم كه فقرا می توانند وام بگیرند و بدهی شان را بپردازند. چرا بانك جداگانه ای درست نكنیم؟ این موضوع نظر مرا جلب كرد، از این رو پیشنهادی به دولت نوشتم و اجازه خواستم كه بانكی دایر كنم. دو سال طول كشید تا دولت را متقائد كردم.

در دوم اكتبر 1983 ما تبدیل به یك بانك شدیم - یك بانك رسمی مستقل- حالا می توانستیم آن طور كه می خواستیم برنامه هایمان را گسترش بدهیم، و همین كار را هم كردیم.

وقتی هدف بزرگی الهام بخش شما می شود، وقتی طرح بزرگی

به میان می آید، اندیشه های شما حد و مرزها را پشت سر می

گذارد. ذهن شما به فراسوی محدودیتها می رود، هشیاریتان در همه

جهات بسط پیدا میكند، و خود را در دنیای جدید، عالی و شگفت انگیز

می یابید.

سوتراهای یوگا، به نقل از پاتانجالی

بانك گرامین در حال حاضر در 46000 روستای بنگلادش فعال است. این بانك 1267 شعبه و بیش از 12000 كارمند دارد. این شعبات تا كنون 5/4 میلیارد دلار وام 12 تا 15 دلاری داده اند و متوسط این رقم وام زیر 200 دلار است این بانك همه ساله نیم میلیارد دلار وام می دهد. حتی گدایان هم مشمول دریافت وام می شوند تا دست از گدایی بكشند و به كار فروشندگی روی بیاورند. وام برای خرید خانه 300 دلار است. این رقم برای ما بسیار ناچیز به نظر می رسد، اما تاثیر فردی آن را بررسی كنید. دادن 500 میلیون دلار وام در سال، به 7/3 میلیون وام گیرنده احتیاج دارد. 96 درصد این اشخاص زن هستند. آنها با گرفتن این وام تصمیم می گرفتند زندگی خود و خانواده شان را تغییر بدهند. 7/3 میلیون نفر باید تصمیم می گیرفتند كه می توانند تغییری ایجاد كنند. 7/3 میلیون نفر توانستند شبهای بی خوابی را پست سربگذارند. در دل این احساس توانمندی، زنانی قرار داردند كه تصمیم گرفتند متكی به خود باشند، كارفرماهی مستقلی باشند، و در خانه های خود و در اطراف آن كار كنند تا در زمینه های اقتصادی به موفقیت برسند. اینها صدای خود را یافتند.

صادق شیخی

عادت 5 یعنی بگذار اول من به تو گوش کنم. بیشتر مردم برعکس این کار را انجام می دهند. می خواهند اول خودشان حرف بزنند, وضعیت خود را روشن کنند و مورد تفاهم قرار گیرند. وقتی هر دو طرف بخواهند اول (و مخصوصا با هم) حرف بزنند, مونولوگ جمعی_ گفتگوی مرده _ ایجاد میشود. زیرا در واقع گفتگویی یک نفره است, اگر چه در حضور یک نفر دیگر انجام می پذیرد. در این حال, شخص واقعا به حرف دیگری گوش نمی کند. یا دارد حرف می زند, یا خودش را برای آنچه می خواهد بگوید آماده می کند. عادت 5 می گوید نخست گوش دهید. آنگاه نظرتان را بیان کنید. نخست خودتان وضعیت دیگری را درک کنید, آنگاه بخواهید مورد تفاهم قرار گیرید. عادت 5 مستقیما به شیوه ارتباط برقرار کردن مربوط میشود. و کلید ایجاد همدلی و روابط مبتنی بر تگرش ((برنده/ برنده)) است.
فرض می کنید چشمتان مشکل دارد و نزد چشم پزشک می روید. چشم پزشک مختصرا به شکایت شما گوش می کند و عینک خودش را از چشک بر می دارد و به دستتان می دهد و می گوید: (( این را به چشمت بزن. ده سال است که از این عینک استفاده کرده ام و واقعا کمکم کرده است. من یک عینک اضافی در منزل دارم. این مال خودت.))
شما هم عینک او را به چشم می زنید و می بینید که وضع خرابتر شده است و دیگر اصلا نمیتوانید ببینید. به پزشک می گویید که نمی توانید هیچ جا را ببینید.
پزشک می گوید:(( بیشتر سعی کن. این عینک به چشم من که بسیار عالی است و به خوبی با آن می بینم.))
شما پافشاری میکنید که: (( سعی میکنم, اما همه چیز تیره و تار است.))
پزشک می گوید : ((مثبت بیندیش چرا همکاری نمی کنی ؟))
پاسخ می دهید: (( با این که مثبت می اندیشم, چیزی را نمی بینم.))
پزشک می گوید:(( واقعا که حق ناشناس هستی . پس از این همه زحمت که برای کمک به تو کشیدم, باز هم حرف خودت را تکرار می کنی.))
توان آزمایی نگرش برنده / برنده شیوه گوش دادن است تا بتوانید دریابید طرف مقابل, آن وضعیت را چگونه می بیند. در نتیجه نخست به آنها اجازه بدهید که حرفهایشان را بزنند و خود را خالی کنندو البته سطح اعتماد طرفین باید آنقدر بالا و بانک عاطفی چنان غنی باشد که طرف مقابل آمادگی بیان احساس خود را داشته باشد. عادت 5 کلید ارتباط است و به این دلیل در زندگی حرفه یی و شغلی ما نقش عمده یی را ایفا می کند.